Blauwe vriendjes

Ik voel me al een stuk beter dan vorige week. Die voorgeschreven zes weken plat van de dokter lijken me vooralsnog een beetje overdreven, maar goed, ik heb iemand thuis zitten die streng op me let. Misschien maar goed ook. Anders had ik allang ergens in een drukke winkelstraat rondgelopen, volgeladen met nieuwe kleren, hebbedingetjes en spullen die ik eigenlijk niet nodig heb, maar waar ik wel van vind dat ik ze moet hebben.

Omdat het nog altijd niet glad is buiten en de regen nog niet met bakken uit de hemel komt, heb ik mezelf toch getrakteerd op een kleine wandeling. Dat moet kunnen, vind ik. Steeds een stukje verder. Living on the edge. In het kader van 'breng wat vrolijkheid in huis', ben ik even langs de bloemenwinkel gegaan. Blauwe druifjes. Wat hou ik daar van. Enorm. Uit enthousiasme maar meteen wat extra blauwe druifjes meegenomen voor mama. Ze mag dan wel dood zijn, maar genieten zal ze van die blauwe vrolijke bloempjes op haar graf. Ik heb haar even gedag gezegd. En de kerstballen opgeruimd.

Nu eenmaal thuis geniet ik extra van mijn gekleurde vriendjes. Morgen maar wat narcissen halen. Ik kan niet wachten op het voorjaar.

(en Krimson geniet ook van de nieuwe vrienden in huis....)