Zo. Begon 2012 toch even iets anders dan verwacht. Ik had op oudejaarsavond niet kunnen bedenken dat ik een week later in het ziekenhuis zou eindigen. En hoe.
Met tergende pijn, waar ik om de 10 minuten mijn hele maaginhoud bij loste, sjeesden we vrijdagnacht naar de spoedeisende hulp. Dat leek me altijd reuzespannend. Maar het was alles behalve dat. De spanning of er iets met de baby zou zijn, beheerste de nacht. Na 6 uur onderzoek, zonder pijnstilling, kwam het verlossende woord; operatie. Met spoed. Geen vroeggeboorte, geen blindedarmontsteking, geen blaasontsteking. Maar een eileider die 3 x om haar as was gedraaid en alle zenuwen en bloedbanen afkneep. Die moest eruit. Ik snakte naar de narcose. Even geen pijn.
Voordat ik het besefte lag ik op een ok, net als in de film. Met enorme lampen, mensen met mondkapjes, piepende apparaten, slangen en draden. Ik miste alleen een dokter a la Dreamy, maar goed, dat nam ik op de koop toe. Je kunt niet alles hebben.
Een uur later werd ik wakker. Een eierstok lichter. Een litteken rijker. Een heel avontuur, die ik liever over had willen slaan. De tergende pijn heeft plaatsgemaakt voor een buikoperatiepijn. Maar dat is peanuts vergeleken met wat het was. Het is nu een kwestie van aansterken en zes weken niks doen. Dat klinkt makkelijker dan het zal zijn.
Published with Blogger-droid v2.0.2
8 comments:
Ik schrok toen ik je Blog opende hahahaha. Had niet zo'n mooie foto van je operatie wond verwacht :)
Maar gelukkig is alles goed gegaan. Enne...die 6 weken rust moet je echt echt nemen hoor!!! Het is niet niets zo'n buikoperatie!!! En ik kan het weten....:)
Lieve groetjes,
Je schoonzusje :)
Wat een goeie dramatische foto he? Jaaaa ik ga zeker de rust pakken. best wel zin in!
Ai...wat een oorlogswond...wel stoer, kan je mooi vertellen aan de kids...take care! xxx
Ja dat wordt iedere verjaardag weer een goed verhaal Arie! Dat snap jij ook!
In de vroege ochtend-uurtjes check ik meestal eerst mijn mail.
Há, daily mail van Bloglovin! Jona!
Vol verwachting doorklikken: verwarring: wat moet die honkbalhandschoen op Joon's blog.
Nadat mijn ogen ook steeds wakkerder werden meende ik een rollade te zien (zo eentje die ik juist gisteravond uit de vriezer heb gehaald en nu nóg ligt te ontdooien) Ook een rare keus overigens maar bij Joon weet je het nooit welke journalistieke invalshoek zij kiest voor haar maffe, gekke, lieve en ontroerende verhalen.
Tja, je moet soms ook eerst de tekst lezen voor je de illustraties snapt. Wauw, da's heftiger dan de voorpagina van mijn ochtendkrant (VK!). Een bijna rechtstreeks verslag vanuit de operatiekamer met als resultaat de Joekel van Jona, de Jaap van Jona.
Nou Joon, welkom thuis strakjes, hou jezelf in de gaten, neem 't er van, laat je verwennen door je mannen.
Ik ga strakjes naar Deen, moet nog wat groente hebben voor bij mijn rollade. Ik fiets vandaag wel langs maar kom niet binnen. Ik gun je je rust.
BATS BAM! Damn wat een foto. Respect girl
jeeejjj...heb jij even wat rots meegemaakt begin dit jaar!! dat verhaal hierboven over 'rollade' begrijp ik volkomen. En dat ook nog eens terwijl je zwanger bent. Ik ben blij dat alles goed is gegaan...en nu ben je ondertussen al heel wat weken verder.
Post a Comment